Net voorbij de helft :)

Wat ben ik blij dat ik er weer aan begonnen ben. Het vraagt echt wel moed om te starten maar,  het is ondertussen al één van die goede jaarlijkse gewoonten want ja hoor... goede gewoonten zijn er zeker! 

Het voelt alsof ik uit een winterslaap ontwaak. Door de dagelijkse meridiaanstretching vind ik mijn lenigheid en souplesse weer en pijntjes en ongemakken geven het op en smelten weg. Mijn lever is blij met zijn welverdiende vakantie en ontspant. 
Er komt weer ruimte krijgt in mijn hoofd... 

Nee hoor, de kuur gaat niet enkel over voeding, suikers, vetten, koolhydraten.. 
niet over 'niet mogen', 
niet over ontzien... 

De kuur gaat over gelukkig zijn! 
Voeding is maar één van de hulpmiddelen die kunnen helpen geluk te voelen! 

De kuur is de confrontatie aangaan met mezelf. En geloof mij.. 
ik ben een geducht tegenstander :) 
Het begint vaak al de dagen voor de kuur start.

Je kan het zo gek niet bedenken: 
Eigenlijk  heb ik de kuur niet zo nodig,
ik eet altijd gezond, 
doe  yoga en houdingscorrectie. 
Ik snoep enkel een stukje chocolade. 
Ik drink heel heel heel af en toe een redelijk gezonde frisdrank 
en niet meer dan 2 kopjes koffie per dag. 
Ik eet enkel verse, zelfgemaakte gerechten,
geniet van mijn werk... 
Wat kan daar nu aan verbeterd worden??? 
Toch ??!!???  

Gelukkig heb ik die hersenspelletjes al wat door..

De kuur gaat over geluk
Over uit de greep komen van jezelf ...  
En dat is niet iets wat je toevallig overkomt!!! 

De kuur gaat over durven loslaten
en om te kunnen loslaten
is het belangrijk om te beseffen 
wat het juist is 
dat jij nu vasthoudt

En je houdt meer vast dan je denkt.

Tijdens de kuur sta je even stil...
Je gaat voelen en dat vraagt moed!
Voelen wat je hebt en...
wat je niet hebt

Jouw lichaam is een geweldige leraar.

Jouw brein brengt je lichaam continu in kaart, zendt informatie uit maar ontvangt ook informatie.
Onze hersenen ontvangen doorlopend informatie van onze cellen, weefsels, organen, spieren,...over hun lengte, spanning, druk, gevaar voor overbelasting...
Verschillende receptoren geven informatie over de snelheid van samentrekken, de manier van bewegen, de plaats en verplaatsing van de ledematen en gewrichten,...

Jouw lichaam geeft je echt wel aan, letterlijk en figuurlijk waar je vastzit. 

Ik was vroeger echt het kneusje van de familie. Ik had letterlijk altijd wat: nierproblemen, zona's, hernia, migraine,... Ik heb het allemaal gehad. Ik was een bleek huppeldepupje dat bijna constant aan de antibiotica zat maar mensen die mij nu kennen, geloven het nauwelijks. 

Ik plooi nog met gemak dubbel (na de kuur  in dit geval) Ik zit nog steeds graag, liefst zelfs en met gemak op de grond...ik heb energie zat. 

Ik kook en bak dagelijks met veel plezier. Ik doe niet in huis en ben proper op mijn eigen :), verslijt mijn schoenen niet  en ben zuinig met mijn uitgaven.. Zot eigenlijk dat er niemand mij in huis neemt :) :) :). 

Alhoewel... Aan de andere kant ben ik heel zelfstandigof eerder  compleet eigenzinnig... Ik praat met mijn katten, mijn kipjes (er zijn er 4 nieuwe)en de vogeltjes in mijnen hof en vergader met mijn hond. Borden dresseren is  niet zo aan mij besteed maar ja, wie richt er nu zijn telloren af... Bovendien krijg ik soms de slappe lach op de meest ongepaste momenten. Niet dat ik mensen uitlach hoor!!!  Dat is eerder van de stress. Wanneer ik het gevoel heb iets niet te mogen, dan werkt dat op mijn lachspieren en ja... dat is dan heel moeilijk te stoppen. 

Ja, nu dwalen we wat af natuurlijk!! 

Wat ik maar wil zeggen... soms voel ik mij onkruid... Helemaal in sync met de krachten van de natuur, verwilderd en niet altijd waar men mij wil hebben. Ik doe mijn ding, niet omdat men dat van mij verwacht maar omdat de natuur roept!!!

Zelfs na de 5de dag voel ik reeds hoe ik beetje bij beetje

de tralies van mijn kooi loslaat en weer mezelf word...