groeien is zoeken, sukkelen, manken, zagen en zeveren, beter en weer wat minder, ja, ik kan het en oei... precies toch niet, ben ni bang zene, zuchten en blazen, denken dat je er bent en ... oei toch niet precies...en toch voort en voort... Weer een stap vooruit :) Letterlijk en figuurlijk! Tijd voor een Ode aan mijn heup Wanneer mijn hoofd en mijn hart niet meer uitgelijnd zijn wanneer ze niet meer aan één zeel trekken dan is mijn lieve lichaam even zijn richting kwijt neen, niet kapot, niet ambetant, niet versleten... maar aan zijn lot overgelaten... Mijn heup, die lieve heup zet zich vast.. Ze wacht geduldig...tot ik alle chakra weer op een rijtje heb, individuum, onverdeeld... Spanning, pijn... het is niet plezant, het is een overlevingsmechanisme. Ik ben niet kapot, het is geen falen! dus,...ik geef me over ik luister en ik groei De pijn brengt mij in mijn nieuw ritme het levensritme vernieuwde Kracht, levenskracht... want ik....