En nu, ééntje recht uit Isabelle haar hart

Deze morgen kwam er een mooi, ontroerend verslag binnen via Messenger. Te mooi om niet te delen. Ik weet hoeveel moed het vraagt om een persoonlijk verhaal te brengen en het feit dat je dit nu doet spreekt boekdelen! 

Dank je wel Isabelle ! Ik heb er meteen nog enkele van jouw mooie foto's bij gezet! 

Maandag 22 jan 2024 Een brief, recht uit mijn hart nu, omdat ik dit met jullie wil delen. 

Half augustus vorig jaar. Een inwendig gevecht met mijn yoga- en houdingscorrectielessen was een feit. 

Een gevecht van enerzijds heel goed weten dat deze lessen onze fysieke en mentale gezondheid juist ondersteunen, verbeteren en anderzijds voelen dat dit bij mij helemaal niet zo was de laatste tijd. Uit ondervinding wist ik dat deze lessen ‘staken’ ook niet de juiste optie was. 

Naar mijn aanvoelen was er al een te lange tijd geen verandering, verbetering (eerder stagnering/achteruitgang) in mijn fysieke en mentale welzijn. 

Ik snakte naar verandering in mijn leven. 

Op een dag kreeg ik een niet voor de hand liggende ingeving! Wekelijkse privéles aanvragen bij Kristien leek me de oplossing. Met het idee om heel rustig op maat aan yoga te doen, op mijn tempo, met mijn noden. 

Degene onder ons die maandelijks op haar matje komen weten waarover ik spreek. Dat dus, en dat wekelijks graag. Inderdaad, wekelijks! Als ik bedacht wat wekelijks i.p.v. maandelijks naar de fitness met mijn spieren zou doen kon ik niet anders dan ervan overtuigd zijn dat wekelijks bij Kristien op haar matje voor DE verandering zou zorgen in mijn ganse zijn! Nu zo’n dikke 5 maanden verder vertrek ik nog steeds naar elke sessie met heel veel enthousiasme en kom ik ook nog steeds met nog meer enthousiasme terug . 

Week na week na week na week. Ik voel me steeds meer in mijn eigen kracht komen. Steeds dichter tegen mijn eigen kern. Ik kan niet wachten om verder te ontdekken wie ik écht ben! 

Los van alle ruis, gewoontes, gedachten, oordelen die ik rond mezelf gecreëerd heb. 

Versta me niet verkeerd, het is niet altijd met de glimlach. Er vloeien ook geregeld (meestal) tranen, wat ook goed is. Wat ben ik blij met mijn keuze en ‘k kijk al uit naar augustus ’24. Dan zijn we een jaartje bezig. Benieuwd waar dit me op een jaar zal brengen. 

Op dit moment ben ik al verder dan dat ik ooit geweest ben. Mooi toch hé! 

Wat ik jullie ook nog wil vertellen… 

Kristien haar kracht, inzet en enthousiasme kennen we ondertussen allemaal. Toots het zijne... Mannekes, toch. We hebben ervoor gekozen om hem bij onze sessies te laten bij zijn. (Of is het Toots die kiest om bij ons te zijn ?) Weliswaar met de deur open zodat hij altijd zelf weg kan gaan als het hem te veel zou worden . 

Ik zal eens even proberen omschrijven wat zijn bijdrage in zo’n sessie is… Bij het binnenkomen start ik eerst, zoals de beleefdheid het voorschrijft, met de gastheer te begroeten. We knuffelen eens goed. . ‘k vraag hoe het met hem gaat en hoe zijn week geweest is . 

Daarna gaan we liggen op de grond/mat en oefenen we om naar ‘neutraal’ te gaan. Kristien begeleidt. Het mooie en wonderlijke aan Toots is dat hij piekfijn (soms sneller dan ikzelf) weet wanneer ik baat heb bij zijn aanwezigheid. Hij komt dan heeeeel dicht tegen mij aan liggen. Zijn diepe rustige ademhaling geeft me extra rust en steun. Het doet iets met me, hij geeft me troost. Ik kan dan wel wenen en ontroerd zijn tegelijk. Ik voel me niet alleen. Op het moment dat ik voel dat ik er weer door kom zet hij hem meestal ook al recht. Alsof hij dan zegt, flink meiske, nu kan je verder hé. 

Wat een schat is hij toch, onze Toots !! Dankbaar. Ik kan hem niet meer wegdenken tijdens onze sessie. Het is zo’n unieke ervaring. 

Ziezo, dit is wat ik met jullie wil delen. . Verder wens ik ieder een fijne dag, dikke kus