laat heerlijkheid vrij

Foto uit de tribalight tuin door Isabelle, dank je schat)

Zijn we  niet genoeg redelijk geweest? Hoorden we het niet genoeg: wees nu eens redelijk!!!.

Wanneer ik dat woord opzoek wil ik het zelfs  helemaal niet zijn!


Redelijk: voor rede vatbaar, de rede, het verstandelijk denken.
Dat wat bewezen kan worden.

Moeder natuur toont ons vaak haar onwaarschijnlijk onredelijke kant.

De geboorte van een lammetje, een poesje, een kind is zooooo heerlijk onredelijk. Neem nu de geboorte van een kind. Het vrouwelijk bekken wordt dan zo onredelijk meegaand en soepel dat er een volledig mensje doorkan.
Krijg daar maar eens je redelijk verstand rond!!!

Als tweede betekenis van het woord redelijk vind je:
tamelijk goed, aanvaardbaar.
Ik wil helemaal niet tamelijk goed, 

net aanvaardbaar zijn.
Ik ben uniek 

en dat wil ik tonen. 

Genoeg redelijkheid !

Verder staat er: iets waar een reden voor is.
Vanaf nu kies ik er voor om ook gelukkig te zijn zonder reden, gewoon voor de schittering van het leven zelf.  

Ik hoef niet echt een concrete reden te 'hebben' om gelukkig te zijn.

Het leven is niet soft,

ook ik ken de rauwe kant van het het leven.
Ook voor mij liepen situaties vaak vierkant.
Ook ik ken de pijn van verlies en gemis.
Ook ik ben vaak bang voor wat de toekomst brengt.
Ook ik voelde hoe op een gegeven moment mijn ziel zich begon te roeren en zich een weg naar boven begon te wroeten. Ik voelde hoe haar heerlijkheid en waarheid zich beklemd voelde in mijn lichaam, in mijn leven.

Ik koos ervoor haar heerlijkheid te beleven en te leven. Ik voel hoe sommige mensen die ik liefheb bang zijn van die grootse passie en heerlijkheid van het leven zelf.
Voor hen voelt mijn ziel als een bedreiging.

Ik heb het onredelijke gevoel dat zij mij naar een diepere laag van het bestaan brengt.
Ik heb zo dat magische gevoel, dat zij mij net de weg toont naar echt  geluk.
Geluk en vreugde in vrijheid.


Haar weg is niet altijd één van rozengeur en maneschijn 

Niet het één en 't ander 

maar 't één én 't ander
Zij leidt mij naar de donkere eenzame, verlaten en vergeten plaatsen in mijn leven,
in mijn lichaam, in mijn herinneringen. Zij leert mij in mijn pijn te staan en er deze keer niet meer voor op de vlucht te gaan. Zij leert mij, die emotionele leegte te doorvoelen en ze niet door iets of iemand anders te laten opvullen.
Ze leert me dat ik genoeg in mezelf heb, de moeizame weg van zelfacceptatie en te-vrede-n zijn, gewoon met mezelf!

Ze leert me ook om verliefd te zijn... Zo maar... Niet op iemand, niet op iets... Gewoon genieten van de kracht van onredelijke verliefdheid. Zij leert mij stap voor stap om  mij geen zorgen te maken in de vragen die ik mezelf daarbij stel of die anderen zich daarbij stellen.

Wel, ik kan je verzekeren, Verliefdheid en Liefde kunnen ook gewoon uit het niets komen en ze hoeven ook niet ergens naar toe te gaan 
De eerste lentezon kan ze oproepen, of een blik op de maan of sterren in de nacht .

Liefde is een gevoel dat bij het leven hoort en niet geprojecteerd hoeft te worden en ja...
dat gevoel kan je zomaar toelaten en ervan genieten.
Weet, je verstand zal daartegen in opstand komen,

zich roeren als een duiveltje in een wijwatervat.
Rede roept je immers tot de orde!!!
Wees nu eens redelijk!!!

Ik geloof erin dat onredelijkheid 

De chaos van Verliefdheid en Liefde 

Vreugde en verdriet

Pijn en kwaadheid

mij de weg wijzen naar mezelf, 

naar wie ik in wezen ben, 

naar 

het echte leven zelf

...